نام وبلاگم یک روز بارانی است اما از آن روز بارانی تا کنون ۴۰ سال یکم کمتر می گذره .گرچه نمی خواهم آن روز بارانی برای کسی اتفاق بیفته اما در این روزهای بی باران دلم برای یک باران  چند روزه حسابی تنگ شده .

حتما شما هم که این روزها برای تفریح به اطراف می روید از خشکی دشت و عطش گندم زارها و علف زارها و نگاه ملتمسانه گاوها و گوسفندان و چوپانان و کشاورزان  دلتان به درد و چشمهایتان به اشک آمده است .

البته خدا همه این رنجهای ما را می بیند و برای همه انها حکمتی دارد که ما  تا حدودی  راز حکمتش را در اطراف خود می بینیم.

امید وارم که یک روز بارانی هرچه زودتر تکرار شود و دشتهای تشنه به همران دلهای خسته و منتظر سیراب آب شوند و سراب دشتها با نم نم باران پر از سبزه بهاری شود.