سرنوشتی که دوباره از سر نوشته می شود

...... و من سخت معتقد به تکرار سرنوشت  انسانها هستم .

و چه تلخ است این تکرار و چه شیرین است زیبایی های سرنوشت و تخلف ناپذیر بودن سنت حاکم بر افرینش انسانها .

می گویند تاریخ تکرار می شود تمدنهایی می میمیرند و تمدنهایی دیگر بر خاکستر انها همچون ققنوس سر بر می اورند. تمدنهای جدید اگر به گذشته نیک بنگرند شباهاتهایی زیادی میان خود و گذشتگان می یابند  ولی ان چیزی که انها را به سمت زوال و تکرار تاریخ می برد سنتی است که در ذات این هستی و افرینش وجود دارد و اگر چه می توان این تکرار تلخ را به عقب انداخت ولی به هیچ عنوان نمی توان جلوی ان را برای همیشه سد کرد و مانع از انجام ان شد  .

تاریخ و تمدن و جامعه و .. همه مجموعه ای از همین انسانها با سرنوشت های متفاوت و گاها مشابه می باشد و ما انسانها هم سرنوشت های تکراری داریم .

زمان برای ما انسانها سخت و دیر می گذرد ولی برای تاریخ و سرنوشت چندان دیر نمی گذرد و مدیریت حاکم بر این افرینش با حوصله تمام همه چیز را به ارامی و با دقت سر جای خویش میگذارد و پازل زندگی افراد را به زیبایی هرچه تمام کنار هم می چیند و ان سازی را می نوازد که سالها پیش در پستوی زندگی اجداد انها نواخته شده بود .

شاید گفته شود اگر افراد شیوه زندگی خود را عوض نمایند به سرنوشت قبلی ها دچار نمی شوند ولی چه بسیار افرادی بودند که با تغییر زندگی خود نیز نتوانسته اند جوهره سرنوشت خود را تغییر دهند  گرچه دست و پایی زده اند برای فرار از این سرنوشت ولی  ان اکسیری که بتوان از مس زندگی انها طلای ناب به دست اورد از دسترس انها به دور بود  و نایافتنی  .

چه قسمت ازلی بی حضور ما کردند             گر اندکی نه به وفق و رضاست خرده مگیر

 

دلم چه سخت ساده است

من همیشه گفته ام به دل که سخت ساده ام

                               ولی

همیشه شکوه میکنم به روزگار

                                       که سخت زاده ام