پاره عکسی خواهیم شد تکیه داده به تیرک برق در جاده های ورودی شهر و دیارمان...اما خاطره هایمان همچنان در نوشته هایمان و انچه به دیگران گفته ایم و یاد داده ایم, در لبخندهایی که بر لبان دیگران نشانده ایم و یا اشک هایی که از چشمان دیگران سرازیر کرده ایم,زنده خواهد بود...