در تعجبم که عده ای نان و روزی خود را در نوشتن مطالبی می بینند که برای ایجاد بحران در جامعه و گرفتار کردن ملت در گرداب اندیشه های کور خود می باشد . اگر این افراد در زمان پیامبر بودند از خود پیامبر نیز ایراد می گرفتند که چرا در مواردی با کفار قریش وارد مذاکره و نوشتن صلحنامه شد.

اگر در زمان امام حسن بودند به ایشان نیز از بابت صلح وی با معاویه به رویش شمشیر می کشیدند .

اگر در زمان علی  و در ماجرای جنگ صفین بودند بخاطر فرمان علی در قبول حکمیت در جبهه خوارج قرار می گرفتند و به رویش شمشیر می کشیدند .اگر در زمان سایر ائمه بودند بخاطر شمشیر نکشیدن و فرمان جهاد ندادن بر علیه بنی عباس و بنی امیه ، مقابلشان صف ارایی می کردند و ولایتشان را قبول نمی کردند .

اگر در زمان امام هشتم که ولایت عهدی را به هر دلیل قبول کردند نیز به رویش شمشیر می کشیدندو.....

این گونه افراد دست به قلم می شوند و برای یک شعار سیاسی و تاریخی ریشه دینی و اعتقادی پیدا می کنند و کسانی را که مصلحت جامعه را بهتر درک می کنند و عمری را در سخت ترین شرایط این نظام به سر برده اند، به باد انتقاد می گیرند و انان را مزدور قلمداد می کنند و غافل از این که انان با تفکرات اقای نتانیاهو در ایجاد بحران و مشکل افراینی هم سو و دست انان در دست یکدیگر است و خواسته یا نا خواسته  در دردسر افرینی و ایجاد بحران  همانند دولبه یک قیچی عمل می کنند . 

این شعار بنا به ضرورت زمانی بر زبانها جاری شد و در مقطعی از زمان نشانه اعتراض ملت به امریکا بخاطر نادیده گرفتن منافع و حقانیت انقلاب ایران بود ولی در شرایط حاضر می توان با رویکرد جدید و از موضع منطق قوی و زبان دیپلماسی وارد گفتگو شد و شعار مرگ و اتش زدن پرچم یک ملت را به نشانه حسن نیت و صداقت و فرهنگ  مسکوت گذاشت .