هروقت به آينه نگاه كردم  ، ديدم كه كسي با من سخن مي گويد:

                                                                             "  كجايي كه سالهاست  تورا گم كرده ام"

           و چه بسيار آشناست آن غريبه پنهان

                                          صدايش از چهل سال پيش  در گوشم نوازش مي كند

 

            در حالي كه خيس باران است مرا به زير چتر آفتاب فرا مي خواند.

                 

                                 و من گرچه عاشق بارانم

                                                             ولي

                                                                وحشت آن روز را با عشق آن برابري نمي كنم !