مدتی است که در وبلاگ خود مطالبی را بر حسب وظیفه ای که اندیشه ام به من حکم می کندمی نویسم . این نوشته ها را سعی می کنم در حد امکان بدور از توهین و افترا و با رعایت ادب بنویسم .حال تا چه اندازه در این کار موفق شدم نظر با خوانندگان با انصاف است .

اصولا این فضا بهترین فرصت برای اگاهی و اطلاع رسانی در زمینه های  علمی و سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و بیان دیدگاهها گوناگون است و مهم این نیست که این دیدگاهها صحیح باشد مهم این است که این دیدگاهها و اطلاع رسانی بر مبنای صحیح صورت گیرد و با نیت اگاهی بخشی انجام پذیرد . یک دیدگاه ممکن است از نظر من صحیح و از نظر شخص دیگر نادرست باشد .صحیح یا نادرست بودن یک امر نسبی است و به تعداد دیدگاههای افراد خواننده بر می گردد و هر کس بخشی از حقیقت را در مشت خود دارد و هیچ کس نمی تواند ادعا کند که همه حقیقت نزد اوست .

اما مواجه شدن با دیدگاههای نادرست اداب و مراتبی را می طلبد که باید و لازم است در دنیای وب و هر جای دیگر رعایت گردد و اگر چه می توان گاهی با مشخصات واقعی  وارد مجادله با دیدگاهی شد ولی انگاه که با هویتی ناشناس به جنگ یک دیدگاه و نقطه نظر وارد می شویم بسیار زیبا خواهد بود که رعایت ادب و منطق را بنماییم و هویت درونی خود را بیش از هویت برونی خود به تصویر بکشیم .خیلی ها هستند که خود را پشت دیوار ناشناس امواج اینترنت پنهان می کنند و مطالبی که بعضا مخالف اوست با زشت ترین و بی رحمانه ترین و بی پرده ترین شیوه پاسخ می دهند و هیچ شرمی نیز از شیوه عمل خود ندارند و کار خود را انجام رسالت می دانند . 

البته شرایط امروز ما به نفع عده ای است که نیاز به رعایت اصول صحیح ادب نوشتن را در خود نمی بینند و خود را به ریسماهایی سست و  ساختگی اویزان کرده اند که هرچه بگویند اجر بیشتر می برند ولی گذشت زمان انها را بر سر عقل خواهد اورد و دیر یا زود به سست بودن این رسینماهای ساختگی پی خواهند برد .