یک روز بارانی

این روزها ایام امتحانات است . یک موضوع همیشه همراه امتحانات بر سر زبانها و در اندیشه ها خطور می کند و ان تقلب در امتحانات است .

اگر دانش اموزی نتواند در میدان رقابت با دیگران که سزاوار تر از او برای کسب رتبه بالاتر و نمره بیشتر و مقبولیت بهتر هستند پیروز شود دست به تقلب می برد تا خود را به او برساند و بلکه خود را برتر از او در کارنامه درسی جای دهد .

چه بسیار بودند که نتوانستند نمره قبولی را از فکر و لیاقت و مقبولیت خود کسب نمایند و ناچار دست به انواع تقلب بردند و نمره صفر خود را به نمره بیست و یا نوزده و یا هفده و ... رسانده اند و بودند دانش اموزانی که دست به شیوه زشت تقلب نبرده اند و نمره حلال را بر نمره حرام تقلب ترجیح داده اند .

من به دانش اموزانم در جلسه امتحان همیشه می گویم که :

شاخی که سر به خانه همسایه می برد        تلخی براورد مگر از بیخ برکنی

و این پند سعدی را به انها یاد اور می کنم که اگر از این شیوه بخواهید در زندگی به جایی برسید بدانید که از همان اوج روزی بر زمین شکست خواهید افتاد و فواره ای که با ناراستی و ناحقی بلند کرده اید بر زمین تباهی فرو خواهد غلطید.

پس باید سخت مراقب بود و به دانش اموزان سخت یاد اور شد که تقلب نکنند و حق کسی را پایمال نکنند و خود را به ناحق برتر از دیگران بالا نبرند که عاقبت خوبی ندارد و می گویند که تخم مرغ دزد شتر دزد می شود .