خداوند متعال مي فرمايد:
«ان الله يامرکم ان تودوا الا مانات الي اهلها و اذا حکمتم بين الناس ان تحکموا بالعدل»
«خداوند، به شما فرمان مي دهد که امانت ها را به اهلش بسپاريد و هنگامي که ميان مردم داوري مي کنيد، به عدالت داوري کنيد.»


روايات زيادي که در باره اين آيه وارد شده، دلا لت دارد که مقصود از «امانات» - که بايد به اهلش واگذار شود - از جمله عبارت است از مناصب و مسووليت ها به ويژه ولا يت و امامت. مفسران شيعه و سني «امانات» را اعم از امانت هاي مالي و معنوي دانسته  پست ها و مناصب حکومتي را از مصاديق آن به شمار آورده اند.


پيامبر اکرم (ص) در اين باره مي فرمايد: «من تقدم علي المسلمين و هو يري ان فيهم من هو افضل منه فقه خان الله و رسوله والمسلمين.»

آن کس که خود را پيشواي مسلمانان قرار دهد، در صورتي که مي داند در ميان آنان کسي برتر از او وجود دارد، به خدا و رسول خدا و مسلمانان خيانت کرده است

الحياه ، ج 2، ص 585