من چه کردم که چنین مستحق تکفیرم

 

تشنه بودم  , آمدم از چشمه اي آ بي بنوشم

از عطش مي سوخت جان واستخوانم

روزها  ,؛, شب ها دويدم تا رسيدم

دست و پايم زخم هاي کهنه برداشت :

اي دريغا آب تلخ و چشمه اتشفشان

 

 

در سکوت سرد پاییزی

در سکوت سرد پاییزی

صدای خش خش برگ درختان زیر پای شاخه های لخت ، 

                                                                              ما را عبرتي بايد .