هر جا سخن از اعتماد است نام ..... می درخشد!!

مدتی است در  پیامهای بازرگانی صدا و سیما  از این پیام آشنا خبری نیست که  می گفت :

هر جا سخن از اعتماد است نام بانک ملی ایران می درخشد !!!!

راستی چرا ؟ ایا دیگر  نباید اعتماد داشت  و یا اعتمادی که تا الان داشتیم کشک بود و الکی ؟

  ویا اینکه :

                  اعتماد با رفتن اقای خاوری از بین رفت و تا او نیاید اعتماد نیز بر نمی گردد؟!!

و یا اینکه :

                 اگر این پیام مثل قبل پخش گردد مردم به یاد اختلاس ۳۰ هزار میلیاردی می افتند و خیلی بد می شود ؟!

شما چه فکر می کنید ؟ 

به زمانه نوح باز گشته ایم

  

خد انيز خسته است                                                                   

به زمانه نوح باز گشته ايم

              و خدا در تدارك يك طوفان ديگر است

و چه زود است كه دو باره شروع شود :

                                                         دعواي پدر با پسر

شايد اين بار آب از سر قاف نيز بگذرد

   و كبوتر نجات با برگ زيتون باز نگردد 

 وشاید  اين بار نوح خود قرباني طوفان شود 

 و موج آب تا خانه خدا  هم بالا رود   

خسته است

         از من و تو و هر چه آفريده است

                                            و او اينك به گستاخي شيطان فكر مي كند

                كه كار دستي اش چه زشت قد كشيده است.

 

 

 

قایقی خواهم ساخت

 

خواهم انداخت به آب
دور خواهم شد از این خاك غریب
كه در آن هیچ كسی نیست كه دربیشه عشق
قهرمانان را بیدار كند

قایق از تور تهی
و دل از آرزوی مروارید
همچنان خواهم راند
نه به آبی ها دل خواهم بست
نه به دریا پریانی كه سر از آب بدر می آرند
و در آن تابش تنهایی ماهی گیران
می فشانند فسون از سر گیسوهاشان
همچنان خواهم راند
همچنان خواهم خواند
دور باید شد دور
مرد آن شهر اساطیر نداشت
زن آن شهر به سرشاری یك خوشه انگور نبود
هیچ آینه تالاری سرخوشی ها را تكرار نكرد
چاله آبی حتی مشعلی را ننمود
دور باید شد دور
شب سرودش را خواند
نوبت پنجره هاست
همچنان خواهم خواند
همچنان خواهم راند

پشت دریا ها شهری است
كه در آن پنجره ها رو به تجلی باز است
بام ها جای كبوترهایی است كه به فواره هوش بشری می نگرند
دست هر كودك ده ساله شهر شاخه معرفتی است
مردم شهر به یك چینه چنان می نگرند
كه به یك شعله به یك خواب لطیف
خاك موسیقی احساس ترا می شنود
و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد

پشت دریاها شهری است
كه در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است
شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند
پشت دریا ها شهری است
قایقی باید ساخت
سهراب سپهری