سروش و منتقدین سروش

گویا در این همه مراکر علمی و حوزوی هیچ حرفی جدید مطرح نمی شود مگر زمانی که سروش لب به سخن باز نماید و یا قلم بر کاغذی بنوازد و به دنبال وی همه از خواب و یا آرامش طولانی هوشیار می شوند و متوجه رسالت خویش می گردند. البته نه اينكه هرچه سروش بگويد عين صواب است و ديگران حرفي براي گفتن ندارند بلكه يكنواختي حرفها و تحليلها براي يك جامعه پويا نااميد كننده است.

بگذریم....

مصاحبه دكتر عبدالکریم سروش با مجله زیم زیم که توسط رادیوزمانه برگردان شد، با نام ” كلام محمد“ بواقع آتشی بر خرمن قران پژوهان و مومنین انداخت که آیا همان گونه که سروش میگوید،قران کلام محمد (ص) یا کلام خدا ؟

به دنبال اين مصاحبه نقد هايي زيادي بر اين گفته هاي سروش مطرح گرديد كه طيف گستر ده اي را شامل شده است.

شايد اولين بار كارگردان سينما مجيد مجيدي بود كه وي را كافر خواند اليته اكبر گنجي نيز پاسخي تحت عنوان  روشنفكري فقيهانه    به گفته هاي مجيدي در روز انلاين دادند كه خواندن ان خالي از لطف نيست! .

 به دنبال آن جناب آقاي دكتر مهاجراني در وب سايت خود تحت عنوان قران كلام خداوند به نقد آن پرداخت ولي ادامه نقد خود را به وقتي ديگر موكول كرد. 

از همه مهمتر  حضرت ايت الله سبحاني تحت عنوان انديشه‌هاي عصر جاهلي در آيينه ادبيات پر آب و رنگ امروز! پاسخي متين و منطقي به دكتر سروش نوشت كه نشان از دلسوزي و منطقي بودن ايشان در مقام علم و قضاوت داشت و بنده از اين نوشته ايشان لذت بردم.

مدتي بعد دكتر سروش نيز پاسخي تحت عنوان بشر و بشير به استاد سبحاني دادند كه بعضي ازسايتها آن را عدول از مواضع اوليه سروش دانستند .

بلافاصله بعد از انتخابات  ايت الله سبحاني پاسخ دوم خود   را براي دكتر سروش ارسال نمودند.

اين پاسخ نيز دلسوزي و حق دوستي و انصاف را در ايت الله بيش از گذشته به نمايش گذاشت و بدون اينكه صحبتي از تكفير و اتهام بي ديني به ميان آورد در تمام نوشته هايش از لفظ  "فرموديد" و  دانشمند محترم " و "دوست عزيز" استفاده نمودند كه درسي براي ديگران باشد.

البته نقدهايي هم مطرح گرديد از جمله نقد قائمي‌نيا و آقاي ايازي و آقاي خرم شاهي وهمچنين آقاي يثربي و .. كه هر كدام از منظري يا بر سروش تاختند و يا بر خود بافتند.

اميد است كه باب نقد به صورت منطقي و بدون از اتهام هاي نارواي تكفير روزي در اين مملكت به يك امر مقدس تبديل شود .