گاهي در هنگام يک اتفاق کلماتي وجود دارد که اگر به موقع از انها استفاده شود مي تواند معجزه بيافريند و از اتفاقات ناگوار بعدي جلوگيري نمايد .يکي از کلمات نا اشنا در ميان مسئولين کشور ما کلمه معذرت خواهي ميباشد که تا کنون در ادبيات سياسي مسئولين کشور رواج پيدانکرده است  .اميد است که اين۰وازه نيز بتواند جايگاه مناسب خود را در ادبيات مسئولين نظام  پيداکند تا اگر جايي اشتباه تصميم و يا عمل کرديم شهامت اعتراف به اشتباه داشته باشيم نه اينکه هميشه مخالفين سليقه خود را به اعتراف به اشتباه مجبور کنيم .

 داستان ملاقات سعدی  رحمت الله علیه و ابا قاآن در تبریز

 سعدی نقل می‌کند که در آنجا به دیدار آن پادشاه مغول شتافت و پادشاه مغول از او خواست که او را موعظه‌ای بکند. سعدی نقل می‌کند که چند جمله‌ای بر سبیل موعظه گفتم و در پایان این دو بیت را برای او خواندم:

شهی که پاس رعیت نگاه می‌دارد
حلال باد خراجش که مزد چوپانیست

وگرنه راعی خلق است زهر مارش باد
که هرچه می‌خورد او جزیت مسلمانیست

بنا به کیفر خواست نماینده دادستان در دادگاه متهمین انتخابات در تهران احزابی مانند حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب باید منحل گردند . و اين يعني پايان فعاليت علني و قانوني احزابي که با خط و مشي حکومت اختلاف نظر در اداره کشور را دارند و کاتاليزي بر فرايند بي اعتمادي بيشتر مردم ميشود .

 این کاخ که می بینی گاه از تو و گاه از من

جاوید نمی ماند، خواه از تو و خواه از من

کبکی به هزاری گفت پیوسته بهاری نیست

این خنده و افغان چیست، گل از تو گیاه از من

با خویش در افتادیم تا ملک ز کف دادیم

از جنگ کسان شادیم، داد از تو و آه از من